Africa Night Verhalen

Er zijn soms wel eens van die momenten waarop iemand zich alleen kan voelen… Waarop de dagen geestelijk erg koud zijn… Het zijn die momenten die je eigenlijk niet kan voorzien, omdat ze je overkomen…
Confronterend, onbegrijpelijk, maar vooral onvoorbereid zijn gevoelens die op zulke momenten naar boven komen… En iets wat niet te rationaliseren valt, zijn gevoelens.. Geeft me dat daarom soms zo’n gevoel van onmacht? Is dat de reden waarom ik soms dingen doe of zeg waarvan ik achteraf denk…. Waarom??

Het zijn gebeurtenissen in mijn leven waarbij ik diep van binnen voel hoe verlossend het is wanneer je mensen om je heen hebt waarvan je weet… Dat het goed zit… Dat de steun er onvoorwaardelijk is, maar belangrijker nog, dat ZIJ er zijn….
Verlichting is dan het gevoel dat overduidelijk naar boven komt… Geloof me, op dat moment wil ik geen invloed kunnen uitoefenen op mijn gevoelens… Op dat moment ben ik blij dat het begrip ‘rationaliseren’ niet in mijn woordenboek naar voren komt…

Het is alsof je voeten zich opeens bevinden in een oase van rust… warmte… openheid… hartelijkheid… respect… onbevangenheid…
Dit gevoel bekruipt me iedere keer wanneer ik het pad oploop richting Bosvreugd… De lichtjes begroeten me en ondanks dat het koud was gisteren, de warmte was er… Het is alsof je er niet omheen kunt… Het is alsof je eraan toe MOET geven… Het is als….Ja, het is als Africa Night…

Het moment waarop de deur opengaat, word ik omringt door glimlachen.. Onbevooroordeeld maar zeker niet minder belangrijk… Gemeende glimlachen… Die lieve dame welke iedere keer trouw de jassen in ontvangst neemt, geeft me dat gevoel van rust… Haar glimlach kalmeert me… Mijn gedachten zeggen ‘het is goed’.. En het is zo… Vanaf dat moment is het goed!
Vol trots loop ik de zaal binnen want mijn lieve partner is deze editie meegekomen… Ik heb hem vaak verteld over het ‘Africa-gevoel’ en het ontzettend leuke feest eromheen wat iedere maand georganiseerd wordt in Tilburg… Maar om daar op dat moment te zijn met hem maakt het tasbaar.. Maakt het compleet…
Hij noemt het; het gevoel dat het okay is… Dat de zorgen aan de kant staan…. Boy, do I agree…
Ook deze ronde genoten mijn 2 vriendinnetjes weer met mij mee… Het mooie is, dat we alledrie zo onze mensen leren kennen en een ieder van ons een praatje maakt met de ander… Prachtig was voor mij het moment waarop ik (bij binnenkomst) aangesproken werd door Kompo.. Ik kon haar in eerste instantie niet plaatsen maar wat is het toch mooi dat mensen elkaar onbevangen aanspreken en het niet alleen bij het forum blijft… Zo ook bij Amavee…. Zo apart maar zo mooi… Ik krijg een warm gevoel bij deze vrouw… Spontane openheid is wat mij overkomt als ik haar mail of mail van haar ontvang… Het mooie was dat ik deze openheid gisteren kon voelen toen ik met haar sprak… Ook bij haar een glimlach op het gezicht wat bevestigd dat het goed is…
Het is mooi dat bepaalde dingen een uitwerking op mij hebben wat ik niet kan en mag negeren… En het zijn juist die momenten waarop die uitwerking als geroepen komt..
Ik kan me niet herinneren dat er een negatieve gedachte door mijn hoofd is geschoten tijdens Africa Night oktober editie… Het is echt een avond om je zorgen aan de kant te zetten en te genieten van het gevoel van Afrika… Niet beoordeeld worden op hoe je eruit ziet, hoe jij je kleedt… welke geur je draagt… Gewoon jezelf kunnen zijn…. Daarbij ondersteund worden door prachtige muziek een lekker drankje maar veel belangrijker nog…. Die onbeschrijfelijke oase….

Ook al voel ik mij alleen… Ik zal het nooit zijn…
Ook al denk ik soms dat de twijfel de overhand krijgt… I never give up..
Ook al ervaar ik soms dat pijn bij het leven hoort…. Het krijgt me er niet onder..
Ook al voel ik me soms in de steek gelaten… ik weet dat er altijd die mensen zullen zijn die weten wat het is om volle overgave te realiseren in een vriendschap… Bedankt daarvoor…

Africa Night… ik sluit je in mijn hart… om mij iedere keer weer die momenten te geven en te bevestigen!