Africa Night Verhalen

Een week van te voren begint het altijd al te kriebelen. Dan is het tenslotte zichtbaar in mijn agenda. Het staat er altijd met dikke letters ingeschreven: Africa Night Tilburg. Ik weet niet waarom ik dat doe, het is tenslotte altijd de derde zaterdag van de maand.
Toch word ik altijd heel erg blij als ik de nieuwe week bekijk en dan aan het einde die drie woorden zie staan, het aftellen kan beginnen.

Op zaterdag, na een week van druk werken, begint mijn ANT fever altijd al vroeg. Ik woon niet bepaald naast Tilburg en daarom stem ik de helft van mijn dag af op mijn avondje uit zodat ik niet te laat aan kom en vooral niet al te moe ben.
Meestal heb ik meer last van het eerste en kom vaak wat laat binnen maar niet vermoeid, deze zaterdag was het andersom, ik kwam erg moe binnen maar wel lekker op tijd.
Wat altijd gebeurt als ik binnenkom gebeurde nu ook, ik was meteen in de ‘mood’.
Het leek ietwat rustig nog, ik was dan ook vroeg, maar toen ik eenmaal binnen was zag ik al heel wat mensen gezellig aan de bar hangen en ‘sociolizen’.

Ondertussen staan er heel wat mensen om de dansvloer heen, de meeste bewegen al aardig op de muziek maar de dansvloer blijft leeg, totdat een charmante man een charmante dame ten dans vraagt en samen zweven ze over de dansvloer. Ik kijk toe en zie hoe ze genieten en niet veel later staat de dansvloer vol met mensen die vol overgave hun voeten los maken van de vloer.

Hoe verder de avond vordert hoe meer mensen er binnen druppelen, eerst dacht ik nog dat het een rustig avondje zou worden maar niets is minder waar.

De dansvloer is een drukke bedoening en ik geniet met volle teugen. Meestal ben ik zelf ook wel wat actief met dansen maar vanavond wil het maar niet lukken. Maar ik sta niet als een zoutzak aan de kant me te vervelen, in tegendeel ik geniet. Om me heen zie ik allerlei soorten mensen met elkaar hetzelfde doen, dansen, nummer na nummer.
Ik verbaas me echter ook, hoe langer ik kijk hoe meer dingen me opvallen. Ik zie mensen om een ‘slow mind’ nummer vier keer zo snel dansen, maar wel in het ritme. Bij een erg snel ritme zie ik echter een paar koppels langzaam en tegen elkaar aangevleid over de dansvloer heen schrijden.

Bling bling, met petjes of zonder, met hakjes of gympen of juist slippertjes, haren los of opgestoken, jurkjes, broeken, oorbelletjes, dreads er komt van alles aan mijn ogen voorbij.

Op den duur laat de muziek me wel bewegen, hoe moe ik ook ben, mijn voeten gaan gewoon van de vloer. En terwijl het buiten gewoon door regent, vliegen de zweetdruppels figuurlijk binnen rond.

De tijd tikt keihard door en voor dat ik het besef probeert DJ Femoree door de microfoon te zeggen dat het laatste nummer gedraaid gaat worden. Om me heen hoor ik een heleboel zuchten, en bij mezelf ontglipt er ook één. Waarom wordt het toch altijd zo snel weer 3 uur? En waarom duurt het altijd weer zo lang voordat er de volgende Africa Night in Tilburg is?
Samen met wat vrienden lopen we naar buiten, de koele en vochtige buitenlucht in. In de auto zing ik nog keihard mee met één van m’n Africa Night cd’s, voornamelijk om wakker te blijven, maar ook zeker om nog even flink na te genieten.
En eenmaal thuis wacht ik net zolang tot mijn agenda weer oplicht met de woorden Africa Night Tilburg, nog even wachten het is alweer bijna 20 augustus toch?!
Ik glimlach en begin alvast met aftellen…