Africa Night Verhalen

Als de zon er is…. dan zit de zomer in mijn hoofd…. Als de zomer in mijn hoofd zit… Dan ben ik een ander mens… Of die andere mens meer geniet.. Absoluut! Het is misschien wat zwart-wit gesteld maar voor mij ziet het leven er anders uit wanneer de zon schijnt, de mensen buiten zijn en de lucht anders ruikt! Het is een soort energie die stiekem in mijn bloed terecht komt en er niet meer uitgaat tot de dagen weer koud en kort worden..

Met 2 vriendinnen de bus in, heerlijk die gezelligheid! Na een lange periode niet meer te zijn geweest mocht ik een kijkje gaan nemen bij het nieuwe Africa Night… Dat heb ik gedaan!! Waar wij meiden dan over praten tijdens zo’n busreis is echt… Hahaha, voor jullie een vraag, voor ons een weet We moesten een behoorlijk eindje omrijden maar dat interesseerde ons niet (behalve 1 van ons die ontzettend moest plassen )… We kletsten elkaar de oren van het hoofd.. Met alledrie een Afrikaanse partner om over te kletsen (nee nee, NIET roddelen), raakten we dan ook niet snel uitgepraat!

Aangekomen bij Oase, zag ik het lieve gezicht van een van de organisatoren om mij te verwelkomen… Hoe mooi en intens is dat… Mensen weten dat je komt en staan je gewoon op te wachten in blijdschap.. Call it Africa! Het feestje moest in het begin een beetje op gang komen maar toen de warmte van de vele mensen eenmaal zijn kracht uit kon gaan oefenen, deed het dat ook! Man oh man… Als je Afrika wil proeven en voelen… Make sure you’ll be there next time! Al heel vaak heb ik geprobeerd om dat gevoel te omschrijven en toen ik gisteren om me heenkeek en de sfeer op me af liet komen en tot me door liet dringen wist ik dat ik een nieuwe omschrijving gevonden had; ‘een constante glimlach op je gezicht.. ’ Toen de cirkels gevormd werden om echte Afrikaanse dans te representeren, liet ik die cirkel op mij inwerken en zei op dat moment tegen mijn vriendinnetje:”Dit is echt Afrika he?”… met de reactie:”echt he, dit is zooo mooi Viv”… And it is…. it truely is! Omdat ik een tijd niet geweest was, was het voor mij energie wegpikken om er voor de komende tijd weer tegenaan te kunnen. In combinatie met de zon wordt dit hele proces natuurlijk vergemakkelijkt!

Ik kan niet wachten tot de zomer zijn vleugels spreidt… Ook al laat die misschien op zich wachten, dan heb ik altijd Africa Night nog om de zomer te voelen en te ademen…. Kortom, Africa Night IS mijn zomer… Die zit in mijn hoofd, wat maakt dat ik op die momenten een ander mens ben, dat ontzettend geniet!!

For everybody… let the sun shine in your heart so that your heart can glow towards the world.. Let’s share the African spirit!

Er zijn soms wel eens van die momenten waarop iemand zich alleen kan voelen… Waarop de dagen geestelijk erg koud zijn… Het zijn die momenten die je eigenlijk niet kan voorzien, omdat ze je overkomen…
Confronterend, onbegrijpelijk, maar vooral onvoorbereid zijn gevoelens die op zulke momenten naar boven komen… En iets wat niet te rationaliseren valt, zijn gevoelens.. Geeft me dat daarom soms zo’n gevoel van onmacht? Is dat de reden waarom ik soms dingen doe of zeg waarvan ik achteraf denk…. Waarom??

Het zijn gebeurtenissen in mijn leven waarbij ik diep van binnen voel hoe verlossend het is wanneer je mensen om je heen hebt waarvan je weet… Dat het goed zit… Dat de steun er onvoorwaardelijk is, maar belangrijker nog, dat ZIJ er zijn….
Verlichting is dan het gevoel dat overduidelijk naar boven komt… Geloof me, op dat moment wil ik geen invloed kunnen uitoefenen op mijn gevoelens… Op dat moment ben ik blij dat het begrip ‘rationaliseren’ niet in mijn woordenboek naar voren komt…

Het is alsof je voeten zich opeens bevinden in een oase van rust… warmte… openheid… hartelijkheid… respect… onbevangenheid…
Dit gevoel bekruipt me iedere keer wanneer ik het pad oploop richting Bosvreugd… De lichtjes begroeten me en ondanks dat het koud was gisteren, de warmte was er… Het is alsof je er niet omheen kunt… Het is alsof je eraan toe MOET geven… Het is als….Ja, het is als Africa Night…

Het moment waarop de deur opengaat, word ik omringt door glimlachen.. Onbevooroordeeld maar zeker niet minder belangrijk… Gemeende glimlachen… Die lieve dame welke iedere keer trouw de jassen in ontvangst neemt, geeft me dat gevoel van rust… Haar glimlach kalmeert me… Mijn gedachten zeggen ‘het is goed’.. En het is zo… Vanaf dat moment is het goed!
Vol trots loop ik de zaal binnen want mijn lieve partner is deze editie meegekomen… Ik heb hem vaak verteld over het ‘Africa-gevoel’ en het ontzettend leuke feest eromheen wat iedere maand georganiseerd wordt in Tilburg… Maar om daar op dat moment te zijn met hem maakt het tasbaar.. Maakt het compleet…
Hij noemt het; het gevoel dat het okay is… Dat de zorgen aan de kant staan…. Boy, do I agree…
Ook deze ronde genoten mijn 2 vriendinnetjes weer met mij mee… Het mooie is, dat we alledrie zo onze mensen leren kennen en een ieder van ons een praatje maakt met de ander… Prachtig was voor mij het moment waarop ik (bij binnenkomst) aangesproken werd door Kompo.. Ik kon haar in eerste instantie niet plaatsen maar wat is het toch mooi dat mensen elkaar onbevangen aanspreken en het niet alleen bij het forum blijft… Zo ook bij Amavee…. Zo apart maar zo mooi… Ik krijg een warm gevoel bij deze vrouw… Spontane openheid is wat mij overkomt als ik haar mail of mail van haar ontvang… Het mooie was dat ik deze openheid gisteren kon voelen toen ik met haar sprak… Ook bij haar een glimlach op het gezicht wat bevestigd dat het goed is…
Het is mooi dat bepaalde dingen een uitwerking op mij hebben wat ik niet kan en mag negeren… En het zijn juist die momenten waarop die uitwerking als geroepen komt..
Ik kan me niet herinneren dat er een negatieve gedachte door mijn hoofd is geschoten tijdens Africa Night oktober editie… Het is echt een avond om je zorgen aan de kant te zetten en te genieten van het gevoel van Afrika… Niet beoordeeld worden op hoe je eruit ziet, hoe jij je kleedt… welke geur je draagt… Gewoon jezelf kunnen zijn…. Daarbij ondersteund worden door prachtige muziek een lekker drankje maar veel belangrijker nog…. Die onbeschrijfelijke oase….

Ook al voel ik mij alleen… Ik zal het nooit zijn…
Ook al denk ik soms dat de twijfel de overhand krijgt… I never give up..
Ook al ervaar ik soms dat pijn bij het leven hoort…. Het krijgt me er niet onder..
Ook al voel ik me soms in de steek gelaten… ik weet dat er altijd die mensen zullen zijn die weten wat het is om volle overgave te realiseren in een vriendschap… Bedankt daarvoor…

Africa Night… ik sluit je in mijn hart… om mij iedere keer weer die momenten te geven en te bevestigen!

Woensdagmiddag…. nog steeds genietend van mijn heerlijke vakantie… zit ik met mijn laptop in de tuin op mijn gemakje te surfen op het internet. Al anderhalve week heb ik vakantie. Tot nu toe iedere dag genomen zoals ie kwam… Weinig plannen, veel ondernemen. Daar zat ik dus, met mijn gedachten op nul. Surfend op zoek naar leuke feestjes. “Misschien is er dit weekend iets leuks te doen in Eindhoven en omgeving. Hmmm…. eigenlijk niets bijzonders… behalve… Africa Night…. Alweer???” dacht ik. Al verschillende keren heb ik mijn ogen over deze titel laten rollen maar daar bleef het bij.

Mijn voorhoofd fronste zich even, mijn nieuwsgierigheid werd vergroot en voor ik het wist had ik de link aangeklikt en keek ik rond op de site, www.africanight.nl…. Mijn oog viel op het vriendelijke voorwoord en ik kreeg er spontaan een fijn gevoel bij. Op mijn gemakje heb ik de foto’s bekeken en natuurlijk een kritische blik geworpen op de muziek die tijdens deze avond naar voren komt. “Toevallig, altijd al een groot fan geweest van Alpha Blondy, Lucky Dube en Kofi Olomide…” dacht ik. Goed het moest maar eens afgelopen zijn en ik kwam tot de beslissing om te gaan, 15 augustus, aanstaande zaterdag. Vriendin gebeld en de afspraak was gemaakt!

Zaterdagavond…. 19.00uur… vriendinnetje opgehaald op het station van Eindhoven en snel naar huis gecrost om ons klaar te maken voor Africa Night… Spannenddddd!! Nog even met een vriend gebeld om te vragen of hij voor taxi wilde spelen die avond.. Hij ging akkoord en zou ons naar Tilburg brengen en nadien weer ophalen…Yesss… let the party begin. Je weet hoe wij vrouwen dat doen he… Hihi, urenlang douchen, scheren, nageltjes lakken, haren stijlen (of krullen), 20 keer iets anders aantrekken… make-uppen en dan 1 minuut voor tijd klaar zijn…. STRESSENNNNN..!

Goed, ik moet zeggen dat mijn vriendin en ik allebei goed in ons vel zaten en klaar waren voor het feestje! Onze vriend was inmiddels ook gearriveerd dus; hup de auto in, Alpha Blondy uit de speakers laten knallen en gaan!

Binnen no-time waren we in Tilburg… Wauw….veel auto’s zeg! Druk feestje?? Heerlijk…. Trouwens, even een update omtrent deze vriend van me is wel op zijn plaats al zeg ik het zelf; Een hele lieve Guineese jongen, ik ken hem inmiddels al 8 jaar…. Hij heeft mij gezegend met 2 reizen naar zijn vaderland Guinee, Conacry… en ook nog een spoedcursus Fula geleerd waar ik hem ontzettend dankbaar voor ben… haha, en mijn eigen talenknobbel natuurlijk ook wel….

Okay, we gaan verder… Deze vriend van me, had aangegeven niet mee te willen naar Africa Night maar aan een bepaalde sprankeling in zijn ogen zag ik dat hij toch wel in de verleiding kwam om mee te gaan… haha, hierop speelt Vivian natuurlijk in en haalt hem over om mee naar binnen te gaan…. There we go… The three of us…Ready to party.. Wat me opviel voordat we naar binnen liepen, was de prachtige omgeving waarin we ons bevonden. Mijn lieve papa heeft mij geleerd om ten alle tijden te genieten van de kleine, vanzelfsprekende dingen in het leven. Deze omgeving was daar absoluut een onderdeel van, heerlijk! Een gezellig zaaltje met kleurige mensen werd geprojecteerd op mijn ooglens… De heerlijke muziek golfde mijn oren binnen om een positieve invloed uit te kunnen oefenen op mijn gemoedstoestand. Ik liet alles van me afvallen en begon te dansen.

Zoals ik al eerder aangegeven heb, is Lucky Dube toch wel 1 van mijn favorieten. Zijn stem, teksten en unieke geluid zorgen keer op keer voor kippenvel op mijn armen…Wat zeg ik, over mijn hele lichaam. We waren nog geen 5 minuten binnen of mijn lievelingsnummer van hem begon te spelen; ‘Remember me’… Een korte uitleg omtrent het waarom dat dit mijn lievelingsnummer is, is absoluut op zijn plaats; Een hele goede vriend van me heeft mij kennis laten maken met Lucky Dube… Hij heeft een tijd bij mij ingewoond toen hij het erg moeilijk had in zijn leven. Het minste wat ik op dat moment kon doen is deze jongen de steun en liefde geven die hij verdiende… Je merkt het al, ik schrijf in de verleden tijd. Deze jongen is na verloop van tijd terug gegaan naar zijn vaderland Guinee. Hij is in de avond aangekomen op Conacry Airport en heeft de hele avond met zijn mama (welke ik ook persoonlijk ontmoet had tijdens mijn reis naar Guinee) doorgebracht en haar zijn ervaringen omtrent Nederland verteld. In de ochtend is zijn moeder brood gaan halen en toen zij terugkwam vond zij haar zoon dood op de grond… Atigo heeft zichzelf het leven ontnomen…R.I.P my beloved brother… I will always miss you! Je begrijpt natuurlijk wel dat het huilen mij tijdens het horen van dit nummer, dichterbij stond dan het lachen… Dit was het begin van een ingrijpende avond… Let us continue…

Wat me het meeste opviel was de heerlijke ambiance. Geen stress, heerlijke sounds, heerlijke mensen, jong en oud, groot en klein, uit alle hoeken van de wereld… Ik weet zeker dat God een glimlach op zijn gezicht had tijdens Africa Night.

Omdat ik een dorstig momentje had, besloot ik een glaasje drinken te bestellen… Ik liep terug naar de plek waar mijn vriendin en vriend stonden maar voordat ik daar aan kwam zag ik een bekend gezicht…. Ik verstijfde…. even was ik van steen… mijn ademhaling stokte… ik knipperde met mijn ogen om mijn vizier duidelijker te krijgen….Nee… Ja… Nee, dit kan niet waar zijn…. Dit is…. Tafs!!!! Op het moment dat ik dit besefte schoten de tranen in mijn ogen… Dit kan niet waar zijn, Tafs staat hier gewoon voor mijn neus… Ik hoor jullie al denken, wie is Tafs?? Hier komt het;

In 2001 en 2003 ben ik in Guinee geweest. Beide reizen hebben 2 maanden geduurd. Samen met die vriend van mij heb ik bij zijn ouders gelogeerd. Tafs was het neefje van mijn vriend en zorgde dat ik alles kreeg wat mijn hartje begeerde…En als ik zeg alles, dan bedoel ik ook ALLES. Tafs maakte mijn thee, wist hoeveel suiker ik erin lustte en natuurlijk ook hoeveel melk. Dat was nog niet alles, als klap op de vuurpijl roerde deze jongen mijn thee totdat deze perfect op smaak was. Als we richting de stad gingen, droeg hij mijn tas, als ik iets wilde drinken dan zorgde hij dat het er was.. Enfin, ik kan zo nog uren doorgaan… Deze jongen heeft mij met zoveel respect en liefde behandeld tijdens deze reis.. Daarvoor zal God hem belonen, dat weet ik zeker uit het diepste van mijn hart! Nu stond hij dus voor mij, 6 jaar was het geleden… ik kende hem als dat kleine jongetje… maar nu stond hij hier in mijn vaderland, in Tilburg!! Ik wist dat hij inmiddels in Brussel woonde maar had nooit, maar dan ook nooit gedacht dat ik hier samen met hem zou zijn… Ik keek hem aan, we begroeten elkaar (natuurlijk in het Fula… jaja, ik was het nog niet verleerd)… hij gaf me een dikke knuffel en ik kon niet stoppen met huilen… Wat een moment…. wat een gevoel….Even naar buiten om frisse lucht te krijgen en mijn emoties onder controle te krijgen… Ik stond nog steeds te trillen op mijn benen…

De hele avond heb ik genoten. Met het woord ‘genoten’ doe ik Africa Night tekort. Nu ik mijn verhaal op papier zet, kan ik gewoon niet op het juiste woord komen om het feest ‘Africa Night’ te definieren… Laat me een poging doen:

“Het is respect, muziek, dans, multicultureel, onbevooroordeeld, liefde… do I need to continue…????

Ik was (ben) ontzettend onder de indruk van deze avond. Nooit eerder heeft een feest mij door zoveel emoties laten gaan. Uit respect voor de organisatoren, bezoekers en iedereen die deel heeft uitgemaakt (en nog steeds doet) van Africa Night, rest mij alleen nog het volgende neer te schrijven;

“BEDANKT, MERCI BEAUCOUP…ONJARAMA NANNI (voor de Fula’s onder ons)….THANK YOU SO MUCH… DANKE SEHR… And last but not least….

See you the 19th of September, 2009!!