Africa Night Verhalen

De tijd vliegt voorbij, het is alweer een decembereditie van Africa Night Tilburg, ongelooflijk. Ik kan me nog goed herinneren dat ik vorig jaar met kleine kerstballetjes in mijn oren voorzichtig door de sneeuw mijn kilometers maakte richting Tilburg. Vandaag is dat wel andere koek! Heel warm is het niet, maar echt koud ook niet. En in plaats van sneeuw stroomt er nu gewoon water uit de hemel. Maar dat maakte de ‘zin in’ de avond niet minder. Want wat is er heerlijker dan lekker binnen te kunnen dansen met geweldige muziek terwijl buiten de regen naar beneden stroomt?!

De dresscode van de avond was zwart/wit. Toen ik binnen kwam zag ik in het midden van de dansvloer vooral heel fel wit, de blacklight deed zijn werk goed. Toen ik Africa Night vriendinnen kwam begroeten vroeg ik mezelf serieus af of het een goed idee was die witter dan witte broek van mij, ik leek wel een TL buis Wel leuk om te zien dat er toch nog best veel mensen de ‘dresscode’ hadden meegekregen.
Ik was voor mij doen dan ook vroeg en het was toch al aardig druk, maar er kon nog veel meer bij. Ik was al een paar maanden niet geweest en had ook wat mensen daarvoor al heel lang niet gezien, en dan is het toch weer een soort van ‘weerziens’ feestje. Even met oude bekenden herinneringen opgehaald, en de voetjes op de dansvloer hun gang laten gaan. Toen ik me vervolgens omdraaide was het opeens vol met mensen, en even dacht ik, waar komen die toch allemaal vandaan?!

We konden genieten van de Vmix van de cd die we allemaal meekregen. Heerlijke afrikaanse muziek dreunde uit de speakers en de mensen maakte gretig gebruik om hun dansmoves te tonen. De warmte binnen was overweldigend, zowel letterlijk als figuurlijk. Al snel probeerde ik een beetje in de richting van de deur te komen en daar mijn heil te zoeken. Tussendoor even wat drinken duurde langer dan gedacht, het was druk en dat was aan de bar ook te merken. Toch was het wachten niet vervelend zo heb je nog eens een kletspraatje met andere bezoekers.
Helaas stond ik daar ook half in de rook wat mijn longen ook geen goed deed. Na een powerfresh air momentje kon ik er weer even tegen aan. De verschillende genres muziek die voorbij kwamen lagen me aardig goed, zeker toen er dancehall voorbij kwam. Even alles om je heen vergeten en gewoon even heerlijk opgaan in. Daarna werd ik toch wel moe van de mannen die aan je trekken om met je te dansen, de één pakt het sportiever op als je nee zegt dan de ander, en de moeheid sloeg toe dus besloot ik naar huis af te toeren.

In de auto schoof ik de net nieuwe cd van Africa Night erin. Volume op 70 uit m’n speakers zodat ik mijn feestje nog even door kon zetten en wakker zou blijven, helaas was dat van korte duur, de cd werkte niet mee. Ik zette mijn reis voort met The Messiah van Bach die ook prachtig is, om te weten dat ik volgende week wat dichterbij huis weer een Africa Night feestje heb in Almere

Ik lag nog lekker in m’n bed, het was tenslotte nog vroeg en ik had me voorgenomen de hele dag in bed of op de bank te blijven liggen om energie op te sparen om naar Africa Night in Tilburg te gaan. Op Facebook bleef ik Africa Night Nederland volgen, er werden wat heerlijke filmpjes geplaatst en ook op het forum hadden mensen er weer zin in, including me.

De tijd tikt langzaam door en m’n enthousiasme word met de minuut meer, ik heb er zin in. Rond een uurtje of 9 ga ik de voorbereidingen treffen, heb ondertussen gelezen dat er al mensen onderweg zijn en ik moet opschieten anders mis ik de helft van dit geweldige feestje. Ik spurt naar de douche en een poosje later ben ik er klaar voor…..dacht ik!

Ondanks dat ik de hele dag op de bank en in bed heb gelegen willen mijn longen niet mee werken. Ik ben zo ontzettend moe dat ik de strijd met mezelf begonnen ben of ik moet gaan of niet. Het is me nog nooit overkomen dat ik in Nederland ben en niet naar Africa Night in Tilburg ga, zou dit dan mijn eerste keer zijn?! Na een half uurtje intern overleg met mezelf heb ik besloten dat ik niet ga. De rest van de avond zit ik met een wat zielig gevoel op de bank. De tv brabbelt door terwijl ik weet dat er een stoot aan gezelligheid aan m’n neus voorbij gaat.

Rare is ook dat je bedenkt hoe het gaat daar, wat voor nummers zullen ze draaien? Wie komt er allemaal? Zou het weer zo druk zijn? Hoe langer ik er over nadenk hoe chagrijniger ik word en ik besluit naar bed te gaan zonder Afrikaanse muziek. De volgende dag spurt ik naar Facebook om de eerste foto’s te zien, met lome ogen zie ik dat het gezellig was. Als ik vervolgens iemand spreek die er is geweest voel ik hem goed zitten, ik heb wat gemist.

Nu wacht ik tot vanavond 22.00 kan ik de foto’s bekijken en ik tel af…nog een paar nachtjes dan is er gelukkig Africa Night Almere, en al moet ik mezelf er heen slepen, ik zal er zijn!

Een zinderende avond dat was het!
Ik weet niet eens of ik wel genoeg woorden heb om te kunnen omschrijven hoe ik gister beleefd heb.

Het was wat later geworden dat ik aankwam op het parkeerterrein. Wat ik zag waren heel veel auto’s, de regen drupte ondertussen zielig naar beneden. Ik spurtte naar de ingang van ‘De Oase’ en knalde nog net niet weer terug de parkeerplaats op van de hitte die uit de zaal kwam. Het enige wat ik ook zag was een dansende massa.

Na mijn warme welkom, zowel letterlijk als figuurlijk, moest ik even acclimatiseren. Ik zag door de mensen mijn bekenden niet meer. Al snel werd dat probleem opgelost toen ik me door de mensenmassa naar de andere kant van de zaal loodste. Vanuit mijn ooghoek zag ik een vriend die ik al heel lang niet meer had gezien. Moment daarna was het springen, omhelzen, goed vasthouden en zoals gewoonlijk kennis maken met de mensen waarmee hij was gekomen. Zo gaat dat meestal bij mij merk ik, je kent één iemand, en zeer kort daarna ken je opeens een hele groep mensen.

De uren daarna heb ik heerlijk kunnen genieten. Wat een mensen weer, wat een verschillen, wat een blijdschap. Complete dansacts, fun, verleiding alles vloog aan mijn ogen voorbij! De groep waarin ik stond daagden elkaar uit en het was een komen en gaan van geklap en gejoel. Ook werd ik helemaal gelukkig van de muziek. Gouwe ouwe vlogen door de speakers maar ook heerlijke nieuwe. Vooral van die nieuwe werd ik ietwat gek
Danza Kuduro zorgde ervoor dat iedereen met z’n voeten van de vloer kwam, als ik vervolgens Summertime van Vybz Kartel hoor kan mijn avond al helemaal niet meer stuk! Wel grappig om te zien dat mensen keihard meezingen met ‘summertime is here you know’ met een glimlach kijk ik naar buiten waar mensen bibberend onder de parasol hun sigaretje roken. Ach zolang de zon in je hart schijnt is het ‘summertime’.

De avond vordert en mijn voeten beginnen pijn te doen. Aangezien het groepje waarin ik sta niet van ophouden weet kan ik niet anders dan gewoon door dansen. Als DJ Femoree dan vervolgens los gaat met East African music gaat het van kwaad tot erger. Het dak gaat eraf en zonder pardon word ik meegesleurd over de dansvloer. De menigte gaat los, de sfeer zit er goed in.

De avond kon voor mij niet meer stuk, en als de DJ dan ook nog eens op ons verzoek Kidum draait borrelen goede herinneringen naar boven, zelfs met een beetje heimwee naar Burundi. Helaas haal ik qua dansen het einde van de avond niet. Lieflijk wimpel ik wat mannen af, ik wil wel dansen maar m’n voeten doen zo zeer!

Als ik ’s avonds naar huis rijdt maak ik de balans weer eens op. Het was druk, veel te warm!, gezellig, goede muziek, leuke mensen, fijne DJ’s wat kan ik nog meer zeggen?!
Dat ik volgende week naar Africa Night Almere ga

Wat een heerlijk weer, het is niet heel erg warm maar de zonnestralen lieten zich vandaag zeker wel zien.

Met een rustig muziekje toer ik richting Tilburg, het is alweer 5 weken geleden dat er Africa Night was, maar wachten word beloond is het niet zo? Onderweg geniet ik van de heerlijke boslucht, de prachtige bloeiende hei en een nog mooiere zonsondergang. Als je niet al zin had in een feestje dan zou je het nu wel krijgen! In de auto bedenk ik me ook dat het wel eens een rustig avondje kan worden, het is tenslotte Ramadan. Aan de andere kant had ik op facebook gezien dat veel mensen hadden ‘ gezegd’ aanwezig te zijn bij Africa Night.

Ondertussen word ik gebeld, of ik nog naar Tilburg kom, met een dikke smile kan ik zeggen dat ik onderweg ben en dat ik ze graag daar zie. Stiekem begint het een beetje aan te voelen als thuis komen als ik Tilburg in rijd. Ondertussen ringelt m’n telefoon alweer, mijn vriendin staat al helemaal in de startblokken en wacht op me op de parkeerplaats. Zodra ik uit mijn auto stap hoor ik de muziek al en begin ik vanzelf harder te lopen.

Eenmaal binnen is het weer als vanouds, en al best druk. De DJ doet hard zijn best en dat is te merken, al veel mensen swingen over de dansvloer. Er word dan ook muziek gedraaid waar je niet stil bij kan blijven staan, je heupen en voeten protesteren als je wil blijven staan of zitten. Langzaam aan word het drukker, overal om me heen staan mensen en ik trek me een beetje terug naar de rand van de dansvloer naast de DJ. Daar kan ik mijn lol niet op, onze nieuwe DJ gaat helemaal los achter zijn draaitafel, naast hem staat een vriend ook helemaal los te gaan. Het werkt erg aanstekelijk want al snel sta ik te ‘enjoyen’ zoals ik mezelf altijd kostelijk vermaak.

Mijn ogen volgen een koppel op de dansvloer die een soort van half toneelstuk spelen. Ze gaan geheel op in de muziek en maken er een feestje van. Het resultaat van de avond zijn vooral natte t-shirts, klotsende oksels, natte hoofden en haren maar vooral die gelukkige glimlachen die ik op veel gezichten zie. Voor het eerst moest ik eerder naar huis gaan. Binnen was het te klam en te warm een combinatie die mijn longentjes nu nog niet trekken. Ik vond het jammer en lastig om te beslissen maar ik wilde de avond goed afsluiten…met een glimlach!

En zeg nou zelf, volgende maand kan iedereen dubbel genieten als je wilt, ik natuurlijk wel! Hop hop naar Tilburg en de week er na lekker dichtbij huis naar Almere….this girl can’t wait!!!

Een week van te voren begint het altijd al te kriebelen. Dan is het tenslotte zichtbaar in mijn agenda. Het staat er altijd met dikke letters ingeschreven: Africa Night Tilburg. Ik weet niet waarom ik dat doe, het is tenslotte altijd de derde zaterdag van de maand.
Toch word ik altijd heel erg blij als ik de nieuwe week bekijk en dan aan het einde die drie woorden zie staan, het aftellen kan beginnen.

Op zaterdag, na een week van druk werken, begint mijn ANT fever altijd al vroeg. Ik woon niet bepaald naast Tilburg en daarom stem ik de helft van mijn dag af op mijn avondje uit zodat ik niet te laat aan kom en vooral niet al te moe ben.
Meestal heb ik meer last van het eerste en kom vaak wat laat binnen maar niet vermoeid, deze zaterdag was het andersom, ik kwam erg moe binnen maar wel lekker op tijd.
Wat altijd gebeurt als ik binnenkom gebeurde nu ook, ik was meteen in de ‘mood’.
Het leek ietwat rustig nog, ik was dan ook vroeg, maar toen ik eenmaal binnen was zag ik al heel wat mensen gezellig aan de bar hangen en ‘sociolizen’.

Ondertussen staan er heel wat mensen om de dansvloer heen, de meeste bewegen al aardig op de muziek maar de dansvloer blijft leeg, totdat een charmante man een charmante dame ten dans vraagt en samen zweven ze over de dansvloer. Ik kijk toe en zie hoe ze genieten en niet veel later staat de dansvloer vol met mensen die vol overgave hun voeten los maken van de vloer.

Hoe verder de avond vordert hoe meer mensen er binnen druppelen, eerst dacht ik nog dat het een rustig avondje zou worden maar niets is minder waar.

De dansvloer is een drukke bedoening en ik geniet met volle teugen. Meestal ben ik zelf ook wel wat actief met dansen maar vanavond wil het maar niet lukken. Maar ik sta niet als een zoutzak aan de kant me te vervelen, in tegendeel ik geniet. Om me heen zie ik allerlei soorten mensen met elkaar hetzelfde doen, dansen, nummer na nummer.
Ik verbaas me echter ook, hoe langer ik kijk hoe meer dingen me opvallen. Ik zie mensen om een ‘slow mind’ nummer vier keer zo snel dansen, maar wel in het ritme. Bij een erg snel ritme zie ik echter een paar koppels langzaam en tegen elkaar aangevleid over de dansvloer heen schrijden.

Bling bling, met petjes of zonder, met hakjes of gympen of juist slippertjes, haren los of opgestoken, jurkjes, broeken, oorbelletjes, dreads er komt van alles aan mijn ogen voorbij.

Op den duur laat de muziek me wel bewegen, hoe moe ik ook ben, mijn voeten gaan gewoon van de vloer. En terwijl het buiten gewoon door regent, vliegen de zweetdruppels figuurlijk binnen rond.

De tijd tikt keihard door en voor dat ik het besef probeert DJ Femoree door de microfoon te zeggen dat het laatste nummer gedraaid gaat worden. Om me heen hoor ik een heleboel zuchten, en bij mezelf ontglipt er ook één. Waarom wordt het toch altijd zo snel weer 3 uur? En waarom duurt het altijd weer zo lang voordat er de volgende Africa Night in Tilburg is?
Samen met wat vrienden lopen we naar buiten, de koele en vochtige buitenlucht in. In de auto zing ik nog keihard mee met één van m’n Africa Night cd’s, voornamelijk om wakker te blijven, maar ook zeker om nog even flink na te genieten.
En eenmaal thuis wacht ik net zolang tot mijn agenda weer oplicht met de woorden Africa Night Tilburg, nog even wachten het is alweer bijna 20 augustus toch?!
Ik glimlach en begin alvast met aftellen…

Partycentrum Oase,  zaterdag 18 september.  Na 5 lange maanden afwezig te zijn geweest heb ik de stoute schoenen en een glitterjurk maar weer eens aangetrokken en ben naar mijn meest favoriete dansavond gekomen. Wat heb ik het ontzettend gemist, dat merkte ik pas toen ik weer binnenstapte en ontvangen werd door Monique of ik de maand ervoor nog geweest was. Dat was fijn binnenkomen, dankje Monique!

Het was ook echt wel een lange tijd geleden, vanaf 2008 had ik nog geen enkele AN overgeslagen en opeens was het anders, mijn stapmaatje ging niet meer mee en waar haal je zo snel een ander vandaan, een waar je het net zo supergezellig mee zou hebben! Totdat  het moment weer daar was en ik een slaapplek aangeboden kreeg door een lieve vriendin en toen was ik om! Klaar om Africa night te herontdekken! Zo kun je het wel noemen want de muziek had toch wel een verandering ondergaan (net zoals  dj Aziz) en er was airco! Een erg goede verbetering want ik heb geen last van warmte gehad. Hoogstens warm van mijn aangename dansman voor de avond…

En de sfeer….ach weinig nieuws over te zeggen want voor mij is het nog steeds de warme deken die over je heen valt zodra je een voet binnen zet en je ondergedompeld wordt in de verrukkelijke warme ontvangst, muziek en blije mensen die allemaal bij elkaar komen om lekker te dansen en zich geweldig te amuseren. Geen overvolle dansvloer gelukkig maar gezellig druk zodat je je ook nog eens kon bewegen. Ik heb veel nieuwe gezichten gezien maar ook oude bekenden ontmoet wat ik wel heel vertrouwd vond. Fijn om te merken dat ik nog herkend werd! Nouja dat is niet zo moeilijk want van een Amavee lopen er zeker geen 2 rond! Gelukkig niet zullen mensen misschien zeggen want een daarvan is meer dan genoeg. Jammer genoeg waren er niet veel forumvrouwen aanwezig of ik kende ze niet, dat is ook mogelijk.

Toen merkte ik pas goed dat ik het vreselijk gemist had al die tijd, de muziek en eigenlijk alles. Het is toch net even anders dan een gewone disco. Wat waren er trouwens veel mannen! Een snoepwinkel voor ons vrouwen toch! Voordat ik een prettige dansman te pakken had heb ik wel wat moeite moeten doen! Ze zagen me gewoon niet staan! Dus er zelf een uitgezocht, eerst oogcontact gemaakt en hoppa…voor hem gaan dansen, beetje heupwiegen, kijken, lachen en hebbes! Tot het eind van de avond had ik mijn dansman gevonden en ik had het getroffen want hij was supermuzikaal, je hoort mij niet klagen! Mag hopen op een vervolg in oktober!

Muziek was ook gevarieerd maar wat moest ik wennen aan de oude muziek in een modern jasje! Ik wil gewoon de muziek die ik goed ken. Ben lastig ik weet het maar die draai ik nu thuis wel. En zal deze versies ook wel weer gaan waarderen, liep gewoon wat achter door zolang weg te blijven. Iemand schreef eens: African music is nr.1 en zo is het natuurlijk ook. Was met vakantie in Kenia en in een disco buiten (heerlijk weer daar) zocht daar naar een dansvloer maar niks! Bleek dus dat toen de muziek startte iedereen opstond en gewoon achter zijn eigen stoel ging dansen! Wel makkelijk, drankje en tas bij de hand! En andere muziek wat even wennen was maar toch zeker wel veel bekende nummers en men verbaasd was dat ik -de mzungu uit Holland-  die nummers allemaal kende! Ze geen idee hadden daar dat hier zoveel african nights georganiseerd werden. Ik had dus wel eea te vertellen! Ook in het hotel waar ik verbleef werd elke avond african music gedraaid door een dj. Ik stond daar gewoon als enige blanke tussen de africans te dansen! Dat had wel wat vond ik want ik ben niet eenkennig uitgevallen. Gelijk leuke contacten kunnen leggen op die dansvloer.

Maar om even bij onze eigen AN te blijven, voor mij was het een superavond, de muziek dus wisselend maar de goeie oude nummer helemaal top en de sfeer…..zoals ik het al jaren ken als onze eigen africa night. Absoluut weer voor herhaling vatbaar.

Zie je volgend maand 16 oktober

Amavee

Als de zon er is…. dan zit de zomer in mijn hoofd…. Als de zomer in mijn hoofd zit… Dan ben ik een ander mens… Of die andere mens meer geniet.. Absoluut! Het is misschien wat zwart-wit gesteld maar voor mij ziet het leven er anders uit wanneer de zon schijnt, de mensen buiten zijn en de lucht anders ruikt! Het is een soort energie die stiekem in mijn bloed terecht komt en er niet meer uitgaat tot de dagen weer koud en kort worden..

Met 2 vriendinnen de bus in, heerlijk die gezelligheid! Na een lange periode niet meer te zijn geweest mocht ik een kijkje gaan nemen bij het nieuwe Africa Night… Dat heb ik gedaan!! Waar wij meiden dan over praten tijdens zo’n busreis is echt… Hahaha, voor jullie een vraag, voor ons een weet We moesten een behoorlijk eindje omrijden maar dat interesseerde ons niet (behalve 1 van ons die ontzettend moest plassen )… We kletsten elkaar de oren van het hoofd.. Met alledrie een Afrikaanse partner om over te kletsen (nee nee, NIET roddelen), raakten we dan ook niet snel uitgepraat!

Aangekomen bij Oase, zag ik het lieve gezicht van een van de organisatoren om mij te verwelkomen… Hoe mooi en intens is dat… Mensen weten dat je komt en staan je gewoon op te wachten in blijdschap.. Call it Africa! Het feestje moest in het begin een beetje op gang komen maar toen de warmte van de vele mensen eenmaal zijn kracht uit kon gaan oefenen, deed het dat ook! Man oh man… Als je Afrika wil proeven en voelen… Make sure you’ll be there next time! Al heel vaak heb ik geprobeerd om dat gevoel te omschrijven en toen ik gisteren om me heenkeek en de sfeer op me af liet komen en tot me door liet dringen wist ik dat ik een nieuwe omschrijving gevonden had; ‘een constante glimlach op je gezicht.. ’ Toen de cirkels gevormd werden om echte Afrikaanse dans te representeren, liet ik die cirkel op mij inwerken en zei op dat moment tegen mijn vriendinnetje:”Dit is echt Afrika he?”… met de reactie:”echt he, dit is zooo mooi Viv”… And it is…. it truely is! Omdat ik een tijd niet geweest was, was het voor mij energie wegpikken om er voor de komende tijd weer tegenaan te kunnen. In combinatie met de zon wordt dit hele proces natuurlijk vergemakkelijkt!

Ik kan niet wachten tot de zomer zijn vleugels spreidt… Ook al laat die misschien op zich wachten, dan heb ik altijd Africa Night nog om de zomer te voelen en te ademen…. Kortom, Africa Night IS mijn zomer… Die zit in mijn hoofd, wat maakt dat ik op die momenten een ander mens ben, dat ontzettend geniet!!

For everybody… let the sun shine in your heart so that your heart can glow towards the world.. Let’s share the African spirit!

Al ruim twee jaar naar Bosvreugd en nu opeens een nieuwe lokatie! Moet zeggen dat het wel even wennen was. Het stroomde van de regen toen ik partycentrum Oase bereikte maar bij het openen van de deur viel alles op zijn plek! Het was nog redelijk vroeg maar de bekende gezichten van de dames bij de kassa en jassen gaven mij het gevoel dat ook dit het bekende ‘thuiskomen’ was. De avond kon wat mij betreft beginnen….

De ruimte is +/- 1,5 x Bosvreugd, het moet wel goed vol zijn want een halflege zaal doet niet echt gezellig aan. Moest wel wennen aan het interieur, erg veel hout en een duidelijke countrysfeer. Tja…..maar hier geen trommels aan het plafond! Ik kan me ook niet herinneren dat ik de vlag met het Africa night logo gezien heb…of had ik de goeie bril niet op! Overal hoge tafels met krukken, genoeg zitplaatsen! Deed gezellig aan. Ook het redlight district viel wel op! Iemand dacht daar naar binnen te kunnen! Maar het is niet zozeer de ruimte maar de mensen die de sfeer maken (en de muziek natuurlijk).

De start kwam wat later op gang maar toen men eenmaal de deur gevonden had was het gewoon weer bekend! Wat kan er ook anders zijn als de DJ dezelfde is en veel mensen binnen die elkaar kennen vanuit het andere dansbos! Ik zal Bosvreugd snel vergeten zijn want deze ruimte heeft wel iets meer…heerlijk… een aparte rokersruimte, een gezellige bar (in de rook dat wel) en we moeten muntjes kopen. Aan twee kanten van de zaal meerdere toiletten en alles netjes! In die zin zijn we er wel op vooruitgegaan! Ach het is even wennen, bv de security liet alle binnenkomende mannen met de handen omhoog staan! Ja hoor er werd gefouilleerd en bij de dames in de tasjes gekeken! Best een veilig gevoel dat er 2 stoere jongens stonden die de eventuele onenigheid onmiddellijk de kop in kunnen drukken. Voor de organisatoren ook prettig denk ik dat er hulp geboden kan worden.

En de muziek weer als vanouds! DJ Aziz zit nu vanaf een verhoging op ons neer te kijken!Maar draaien dat die man kan! Iedereen kon lekker los en dat gebeurde ook. Het mbalax dansen…de kring lijkt steeds groter en groter te worden en het blijft me fascineren…moet altijd even kijken naar de intentie van de dansers, super om te zien! Een van de mannen vroeg nog of ik me ertussen wilde voegen maar dat gaat mij te ver! Zo goed kan ik niet dansen!! Laat mij maar lekker schuiven op mijn eigen manier. Ik had het weer getroffen met een plezierige dansman die niet van mijn zijde week…! En verder lekker gedanst met de meiden, zo gezellig om elkaar elke maand te zien en te spreken. Wel weer jammer dat niet alle forumvrouwen aanwezig waren…

Waar ik  benieuwd naar ben is of er nog mensen van vorige week Africa night Rotterdam aanwezig waren. De afstand hoeft geen bezwaar te zijn lijkt me. En toch ook weer nieuwe gezichten gezien, dat blijft maar doorgaan en waar ze vandaankomen? Geen idee maar het breidt zich langzaam maar zeker uit. Nu kan dit ook makkelijk in deze grotere zaal, het was plezierig dat je iets meer ruimte had om te dansen en er tussendoor te lopen! Maar wie weet voor hoelang, als mensen er lucht van krijgen hoe geweldig gezellig het hier is….hoe de warme deken van Africa Night over je heen valt….hoe leuk en relaxed de sfeer is….hoe snel je als nieuwkomer wordt opgenomen….hoeveel nieuwe vrienden je hier kan opdoen (ik spreek nu uit ervaring en het gaat maar door!!)

Op 17 april is er weer een feest in Oase en misschien wordt dat dan een volle bak!  Maar eerst morgenavond de fotoos bekijken, dat is weer even nagenieten van een superavond! Ik heb me in ieder geval weer erg vermaakt!

Amavee

Eindelijk was het zover. De avond, waar met z’n allen naar toe was geleefd en gewerkt, zou werkelijkheid gaan worden. Twijfels waren er tot aan het laatste moment. Was alles geregeld, was er genoeg reclame gemaakt, moesten er nog ergens flyers  uitgedeeld of neergelegd worden, zouden er überhaupt wel mensen komen, zouden ze het leuk vinden…
De uiteindelijke conclusie was eigenlijk wel , dat alles was gedaan wat er gedaan had kunnen worden. Dus was het een kwestie van loslaten en zien wat de avond zou gaan brengen. Maar wat kan zoiets toch spannend zijn. Heb je bijna 12 jaar ervaring en dan toch nog zenuwachtig zijn. Onbegrijpelijk toch?!

Afgesproken om half 10 bij Club SpaceBall, zodat er nog tijd genoeg was om wat voorbereidingen te treffen.  Het is een nieuwe locatie in een nieuwe stad, dus hier wordt alles weer anders aangepakt, dan wat er gewend was in Tilburg. Een apart gedeelte voor de kassa, een riante garderobe en 2 heren van de beveiliging. Wat een luxe allemaal!

De kassa in gereedheid gebracht en de heren van de beveiliging uitgelegd, dat alle mensen welkom zijn bij Africa Night, ongeacht hoe hij of zij eruit ziet. Ik was deze avond werkzaam bij de garderobe en moet zeggen dat ik heel blij was met het ‘nieuwe’ systeem wat ze hier hanteren.  Een handig apparaat om de jassen te nummeren en het nummer mee te geven aan de bezoekers.

Al snel kwamen de Africa Night muziek liefhebbers binnendruppelen.  Een aantal bekende gezichten, maar het merendeel van de bezoekers waren toch nieuw. Wat op zich een goed teken was, want dan hadden deze mensen het ergens gehoord of gelezen. De flyers lagen namelijk bij, een kapper, bij restaurant De Smaak van Afrika,  Afrikaanse winkels, ze zijn uitgedeeld door zoonlief bij Daylight Dancing, ze stonden op de  Africa Night website  en ga zo maar door. Uiteindelijk had al die inspanning  zijn 1ste vruchten afgeworpen.

Bij binnenkomst moest je eerst afrekenen om vervolgens daarna  door de beveiligers te worden gefouilleerd en bij de dames werd er ook in hun tas gekeken. Na dit voor de meeste toch onbekende tafereel, kwam je bij de garderobe. Bij mij dus. Jas afgegeven, de deur door en de heerlijke bekende muziek van DJ Aziz kwam je al tegemoet, evenals de warmte. Pfffffff wat warm, maar de sfeer was er niet minder om. De dansvloer werd al snel gevuld door dansliefhebbers met wapperende flyers.  De paaldansers onder ons, konden ook helemaal los, want er stond een paal aan de zijkant van de dansvloer. Hij werd dan ook meteen in gebruik genomen!

Bij Club SpaceBall heb je 4 ruimtes, een sta ruimte met een aantal barkrukken en daar hoort natuurlijk een bar bij, een dansvloer met aan de zijkant onze DJ Aziz, een ruim zitgedeelte en last but not least voor de rokers onder ons, een rokersgedeelte.  Een ieder had zijn eigen stekkie, maar op de dansvloer was het toch het drukst. Bij zulke muziek kon je ook niet blijven zitten.

Omdat ikzelf de hele avond werkzaam was bij de garderobe, zag ik dat er iemand, van Club SpaceBall zelf, de hele avond/nacht de wc’s aan het controleren was. Wc papier bijvullen en even sprayen wanneer nodig .  Ook was deze persoon de rommel aan het opruimen die achterbleef op de grond of tafels in de ruimte bij de garderobe. Dat gaf mij een heel prettig gevoel, moet ik zeggen. Dus dames, wanneer je de volgende keer een heer uit de dames wc ziet komen, is dat diegene die ervoor zorgt dat alles er een beetje netjes uit blijft zien.

Volgens mij heeft iedereen een heerlijke avond gehad en het was dan ook weer een heerlijke mengelmoes van verschillende mensen. Genoeg mannen en vrouwen, dacht ik te hebben gezien. Ook kwamen ze weer overal vandaan. Een meneer uit Zwolle en ik weet dat er nu iemand heel graag wil weten over hoe en wat….., dames uit Nijmegen, uit Eindhoven, mensen uit Amsterdam, Kampen, Noordwijk, een aantal mensen uit België, maar het merendeel kwam volgens mij deze keer uit de mooie stad Rotterdam. Veel mensen gingen al rond 3 uur (oude tijd) naar huis, maar het laatste nummer was om 4.15 uur pas afgelopen.  Het was een lange, maar gezellige avond. Dus zeker voor herhaling vatbaar!

Last but not least iedereen bedankt die de  1ste Africa Night Rotterdam tot een succes heeft gemaakt. Want zo voelt het wel, zonder jullie helemaal geen Africa Night! Wie weet tot aanstaande zaterdag in Oase te Tilburg of anders tot 10 april weer in Club SpaceBall te Rotterdam!

Voor de allerlaatste keer reed mijn taxi richting Bosvreugd om daar een Africa Night mee te maken. Ik was zoals gewoonlijk een van de eersten maar deze avond stond vriend Rob mij buiten al op te wachten. Nog eenmaal jas en tas afgeven en een papieren armband omkrijgen…wat zijn het gewone dingen die vanaf nu toch anders zullen gaan. Het was nog rustig binnen, kon mijn normale kusdagzegrondje doen en beetje bijpraten. Kon me op dat moment nog niet voorstellen dat het later gigadruk zou worden! Deze avond zou een van de drukste worden waarbij om 02.15 nog nieuwe mensen binnen zouden komen. Ongelooflijk maar dat gebeurt wel vaker hier.

Onderling had men het er toch wel over dat het de volgende keer in Oase zou zijn, hoe daar te komen en de fijne houten dansvloer! Als die maar  droog blijft want anders is hout net zo stroef als de vloer in Bosvreugd waar altijd wel drank geknoeid werd op de grond. We gaan het beleven op 20 maart! Het was toch net of je de avond met andere ogen bekeek, ikzelf heb nog geen verhuizing van plek meegemaakt maar Femi zei dat ik echt meeverhuis! En natuurlijk ga ik mee, geen twijfel mogelijk! Veel te leuk de Africa Night feesten, die wil ik echt niet missen.

Begin van de avond alweer een groot vrouwenoverschot wat later gelukkig werd rechtgetrokken toen er mannen binnenstroomden. En wat veel nieuwe gezichten  (en ook weer nieuwe aanmeldingen) zag ik , dat blijft maar doorgaan, ik denk dat er meer nieuwe mensen binnengekomen zijn dan ik ken van ruim 2 jaar geleden. De muziek als altijd fantastisch…wat ben je toch goed Aziz! en weer genoeg mensen met camera’s zien lopen, bijna niet aan te ontkomen want ze schieten erg veel!  Afijn..het bekijken van al die fotoos op de maandagavond is wel weer erg leuk.

De sfeer zat er goed in, volle dansvloer, overvol later op de avond, vrolijke mensen die meezongen en omdat het redelijk zacht weer was kon je snel even afkoelen buiten, men crosste wat af van binnen naar buiten. En niet alleen om af te koelen! Maar een geweldig goeie opkomst deze laatste keer in het dansbos! Onverwacht hoorde ik zeggen.

Eigenlijk ben ik snel uitgeschreven met dit blog. Ik besef goed dat het mijn laatste is…ook deze keer kan ik niet anders zeggen dan dat het weer een superfeest was! De beste muziek van onze Aziz, een fantastisch publiek die vooral uit hun dak gingen bij het Senegalese dansen…prachtige vrouwen en aantrekkelijke mannen, leuke meiden achter de bar en de garderobe, de lekkere snoeppot en alle mensen waar je zo makkelijk contact mee maakt, kortom de warme deken van Africa Night die ons allemaal op die open en lieve manier binnenhaalt en omarmt zodat je er nooit meer weg wil…en wie kan zich zijn leven voorstellen zonder dit? Maar gelukkig hebben we volgende maand Oase en niet te vergeten AN Rotterdam. En Utrecht ook nog, mogelijkheden genoeg om minstens 2x per maand een feest bij te wonen, de keus zal soms moeilijk zijn!

Ik heb in ieder geval genoten deze laatste Bosvreugdavond. Wil Africa Night bedanken voor het vele entertainen wat zonder uitzondering super was! Gewoon erbijzijn gaf al een speciaal gevoel….en wat heb ik veel mooie mensen leren kennen…

Deze deur gaat dicht…en een nieuwe opent zich! Nieuwe kansen doen zich voor, ik hoop er nog vaak bij te zijn!

In liefde geschreven…

Amavee