Africa Night Verhalen

De tijd vliegt voorbij, het is alweer een decembereditie van Africa Night Tilburg, ongelooflijk. Ik kan me nog goed herinneren dat ik vorig jaar met kleine kerstballetjes in mijn oren voorzichtig door de sneeuw mijn kilometers maakte richting Tilburg. Vandaag is dat wel andere koek! Heel warm is het niet, maar echt koud ook niet. En in plaats van sneeuw stroomt er nu gewoon water uit de hemel. Maar dat maakte de ‘zin in’ de avond niet minder. Want wat is er heerlijker dan lekker binnen te kunnen dansen met geweldige muziek terwijl buiten de regen naar beneden stroomt?!

De dresscode van de avond was zwart/wit. Toen ik binnen kwam zag ik in het midden van de dansvloer vooral heel fel wit, de blacklight deed zijn werk goed. Toen ik Africa Night vriendinnen kwam begroeten vroeg ik mezelf serieus af of het een goed idee was die witter dan witte broek van mij, ik leek wel een TL buis Wel leuk om te zien dat er toch nog best veel mensen de ‘dresscode’ hadden meegekregen.
Ik was voor mij doen dan ook vroeg en het was toch al aardig druk, maar er kon nog veel meer bij. Ik was al een paar maanden niet geweest en had ook wat mensen daarvoor al heel lang niet gezien, en dan is het toch weer een soort van ‘weerziens’ feestje. Even met oude bekenden herinneringen opgehaald, en de voetjes op de dansvloer hun gang laten gaan. Toen ik me vervolgens omdraaide was het opeens vol met mensen, en even dacht ik, waar komen die toch allemaal vandaan?!

We konden genieten van de Vmix van de cd die we allemaal meekregen. Heerlijke afrikaanse muziek dreunde uit de speakers en de mensen maakte gretig gebruik om hun dansmoves te tonen. De warmte binnen was overweldigend, zowel letterlijk als figuurlijk. Al snel probeerde ik een beetje in de richting van de deur te komen en daar mijn heil te zoeken. Tussendoor even wat drinken duurde langer dan gedacht, het was druk en dat was aan de bar ook te merken. Toch was het wachten niet vervelend zo heb je nog eens een kletspraatje met andere bezoekers.
Helaas stond ik daar ook half in de rook wat mijn longen ook geen goed deed. Na een powerfresh air momentje kon ik er weer even tegen aan. De verschillende genres muziek die voorbij kwamen lagen me aardig goed, zeker toen er dancehall voorbij kwam. Even alles om je heen vergeten en gewoon even heerlijk opgaan in. Daarna werd ik toch wel moe van de mannen die aan je trekken om met je te dansen, de één pakt het sportiever op als je nee zegt dan de ander, en de moeheid sloeg toe dus besloot ik naar huis af te toeren.

In de auto schoof ik de net nieuwe cd van Africa Night erin. Volume op 70 uit m’n speakers zodat ik mijn feestje nog even door kon zetten en wakker zou blijven, helaas was dat van korte duur, de cd werkte niet mee. Ik zette mijn reis voort met The Messiah van Bach die ook prachtig is, om te weten dat ik volgende week wat dichterbij huis weer een Africa Night feestje heb in Almere