Africa Night maart 2010 eerste keer in Oase

[Lut]

Jammer dat ik mijn avond door moest brengen op een bar kruk, nadat ik er later achter kwam dat mijn voet gebroken was.....
Moet je nagaan zelf op een barkruk was het geweldig, ben benieuwd hoe het is als ik niet op de kruk hoef te zitten!

Wat ik mij afvraag is hoe jij je voet hebt gebroken  
Was je van je merrie gevallen, zoals bij ons in België minister Peeters  }}

[Monique]

Zit nu een week op de bank, buren met hondjes te kijken Morgen ziekenhuis en hopelijk loopgips kan ik me in iedergeval weer een beetje bewegen. En dan nog 5 weken te gaan....valt mee toch Volgende keer dus nog steeds strompelend maar wel met gips!

  Ik zal voor je duimen, dat je morgen loopgips krijgt. Met loopgips kan je toch ook dansen? Een beetje.... Hoef je in iedergeval niet de hele avond op de kruk te blijven zitten. Succes morgen.

[Bianca]

 Volgende keer dus nog steeds strompelend maar wel met gips!

Ah, met loopgips valt goed te dansen hoor Dus dat kan helemaal goed komen.
Wat ik me alleen afvraag... Wist je NIET dat je een gebroeken voet had, toen je naar AN
ging, of hoe moet ik het voorstellen?
Enig idee ook hoe jeje voet hebt gebroken?

In ieder geval wens ik je veel beterschap, want het is ellendig zo!

[mwangaza]

Hai lieve mensen,

Ha heb inderdaad loopgips gekregen, prachtig paars
Lopen gaat aardig, al werd mij vriendelijke doch dringend verzocht niet zonder krukken me voort te bewegen. Nu ben ik aardig eigenwijs dus ik begrijp wel waarom de verpleegkundige zo ontzettend bot was.

Ik had vlak voor AN dus mijn voet gebroken. We gingen nog even geld pinnen en omdat het regende rende ik terug naar de auto. Ik botste tegen een fietser maar ben niet gevallen ofzo. In de auto deed mijn voet erg zeer en toen ik bij AN kwam kon ik er eigenlijk niet meer op staan.
Aangezien iedereen weet dat je heel lang moet wachten op de Spoedeisende hulp had ik besloten dat we eerst naar AN zouden gaan en dat ik wil zou gaan zitten...
Toch zijn we daarna maar naar de SEH gegaan in Tilburg, helaas konden ze me daar niet snel helpen, duurde ongeveer 5 uur voordat iemand me kon zien en als het gebroken zou zijn deden ze er niks aan.
Aangezien ik wel leukere dingen weet dan op de SEH zitten zijn we heerlijk naar Utrecht teruggereden om daar te slapen.

Nachtje niet geslapen, en de volgende ochtend naar Zwolle gebeld. Daar mocht ik langskomen op de huisartsenpost, want ondertussen verging ik van de pijn maar was er nog steeds niks aan die hele voet te zien.

Ik in mn uppie naar Zwolle gecrossd en daar vond de huisarts dat ik naar het ziekenhuis moest dus alsnog op de SEH belandt. En daar heb ik maar eens wat hulptroepen opgebeld.

Na 4 uur wachten en een paar foto's later kreeg ik dan het verlossende woord te horen. Het is gebroken...  
Mijn mond viel nog net niet open van verbazing... en zo zit ik nu dus in het gips!

Volgende keer dus rustig aan dansen op de AN in Tilburg. Vervoer is nog een probleempje maar daar komt ook wel weer een oplossing voor!

[Monique]

Wat een botsing allemaal wel niet teweeg kan brengen. Ik vind je wel een keiharde hoor!  || Gebroken, zonder het te weten, en dan overal heen zonder er wat aan te laten doen. Maar ja tegenwoordig wordt je van ziekenhuizen ook niet bepaald vrolijk, zoals je al zei dat je toch niet geholpen zou worden. Doe wel rustig aan, want anders zit je nog langer in het gips dan gepland.....